Rijsbergs Toneel

Bella Manningham wordt door haar man opzettelijk in de waan gebracht dat zij bezig is krankzinnig te worden. Zij weet, dat zij de dingen, die hij haar in de schoenen schuift, niet gedaan heeft, maar ze gaat op de duur twijfelen aan zich zelf, mede omdat haar moeder krankzinnig gestorven is. Nadat hij haar gedreigd heeft met het krankzinnigengesticht gaat hij uit en laat haar in de diepste wanhoop achter. De huishoudster Elizabeth, die haar zeer genegen is, haalt haar over om meneer Roughte te ontvangen, een in de nabijheid wonend gepensioneerd politie-inspekteur die van haar toestand op de hoogte is gekomen door wat het dienstmeisje Nancy in de buurt heeft gekletst. Hij weet Bella?s vertrouwen te winnen en zij vertelt hem, dat er des avonds in huis geheimzinnige dingen gebeuren als Manningham uitgegaan is. Tien minuten na zijn vertrek gaat het gaslicht lager branden en tien minuten voor zijn terugkeer gloeit het weer op. Dit bewijst dat ergens in huis een lamp wordt opgestoken en later weer gedoofd. Zij maakt zelf de gevolgtrekking, dat haar man heimelijk weer in huis kan komen en het ook weer verlaten en brengt dit in verband met geheimzinnige geluiden op de zolderverdieping. Rough bevestigt haar vermoeden, hij heeft zelf gezien, dat Manningham via het dak van een aangrenzend huis, dat hij in huur heeft, in het donker de zolderverdieping van zijn woning bereikt. Daar zoekt hij, aldus Rough, naar de befaamde Burlow-robijnen. De moordenaar van Alice Burlow, die twintig jaar geleden in hetzelfde huis werd vermoord, heeft ze toen niet kunnen vinden. Zijn conclusie is; onder de naam Manningham heeft de moordenaar rustig zijn tijd afgewacht om de robijnen op te sporen. Een onderzoek in Manningham?a bureau bevestigt Rough?s vermoeden. In het laatste bedrijf ontmaskert Rough de gewaande Manningham als de moordenaar en laat hem gevankelijk wegvoeren, nadat Bella hem heeft duidelijk gemaakt dat dit haar bevrijding betekent.

– Bron: Toneelcentrale.nl

In het gezin van de dorpsmid Hamers wordt een vreemdeling opgenomen, die het smidsvak verstaat en daar op een avond moe en hongerig is komen binnenvallen met een aanbevelingsbrief, waarin vermeld is, dat hij acht jaren in de gevangenis heeft doorgebracht. De smid, een rechtschapen, maar eigengereide en driftige man, wil hem weg sturen, doch op voorspraak van de vrouw mag blijven. Hij voldoet uitstekend en zijn aanwezigheid maakt de volwassen dochter Agnes, die met de dorpsschoolmeester verloofd is, nog duidelijker dan tevoren al het geval was, bewust, dat zij bij de verloofde niet past. Zij wijst hem af en is zich nadien bewust, dat zij vreemdeling lief heeft. De vader die het afraken van de verloving op zich zelf toejuicht, is niet gelukkig met de gedachte, dat zijn dochter zou trouwen met een ex-gevangene. Dan komt de schoolmeester, die voor zijn geluk vecht, of voor zijn goed recht, zoals hij het zelf uitdrukt, de smid inlichten over het verleden van de vreemdeling, die gestraft is voor het begaan van een moord. De smid heeft daar nooit naar willen vragen en is diep geschokt. Doch nadat hij de schoolmeester om zijn lafheid de deur heeft uitgejaagd, ontzegt hij ook de vreemdeling het huis. Als zijn dochter met de vreemdeling vlucht, schiet hij op hem en raakt hem in een been. Nadat de vreemdeling van de schotwond hersteld is, neemt hij afscheid, omdat de smid niet van zijn standpunt afwijkt, dat zijn dochter niet met een moordenaar kan trouwen. Op dit ogenblik verschijnt de schoolmeester, door de moeder daartoe uitgelokt, om zijn plaats als verloofde weer in te nemen. Wat de moeder vermoedde geschiedt. De Smid maakt hem duidelijk, dat hij honderdmaal liever de moordenaar als schoonzoon heeft dan hem en zegt tegen zijn dochter: haal hem terug. Hij is zich trouwens bewust geworden, dat het weinig gescheeld had, of hij was zelf ook een moordenaar geworden, toen hij op de vreemdeling schoot.

– Bron: Toneelcentrale.nl

Muziek werd verzorgd door The Black and White o.l.v. de heer Huijbrechts. Dit was de eerste keer dat er voor donateurs werd gespeeld.